ขอไว้อาลัยแด่ “เรย์ แมคโดนัลด์”

การจากไปที่เตือนเราว่า…ชีวิตไม่เคยบอกล่วงหน้าว่าเหลือเวลาอีกเท่าไร

เช้าวันนี้ ข่าวการจากไปอย่างกะทันหันของ เรย์ แมคโดนัลด์ ในวัย 49 ปี ทำให้หลายคนตกใจและใจหาย สาเหตุที่แน่ชัดของการเสียชีวิตยังอยู่ระหว่างการตรวจสอบ

สำหรับแอดมินเอง ความรู้สึกมันแปลกมาก
 

เหมือนคนที่เราเห็นผ่านหน้าจอมาตั้งแต่เด็ก
คนที่พาเราเที่ยว พาเราออกไปเห็นโลก พาเราโตขึ้นในบางช่วงของชีวิต
 

จู่ ๆ ก็ไม่มีเขาแล้ว

มันทำให้คำที่เราได้ยินกันจนชินว่า

“ชีวิตไม่แน่นอน”
 

วันนี้ฟังไม่เหมือนเมื่อวานเลย

มีบางคนพูดถึงการจากไปอย่างฉับพลันว่า ถ้าต้องเลือก วันหนึ่งก็อยากจากไปโดยไม่ต้องเผชิญความเจ็บป่วยยาวนาน

เราไม่มีทางรู้ว่าในวาระสุดท้ายของใคร เขารู้สึกหรือเผชิญอะไรอยู่

แต่เรื่องหนึ่งที่รู้แน่ ๆ คือ

เราเลือกวันจากไปไม่ได้
 

และนั่นต่างหากที่น่ากังวล

ไม่ใช่แค่ว่า
“เราจะตายอย่างไร”

แต่คือ
 

ถ้าพรุ่งนี้เราไม่อยู่แล้ว คนที่ยังอยู่จะทำอย่างไรต่อ?

นี่เป็นคำถามที่นักวางแผนการเงินอาจไม่อยากพูดบ่อย เพราะฟังแล้วไม่สนุก

แต่เป็นหนึ่งในคำถามสำคัญที่สุดของการวางแผนชีวิต

เรามีเงินอยู่หลายบัญชี คนในบ้านรู้ไหม?

มีประกันกี่ฉบับ ใครเป็นผู้รับประโยชน์?

มีหนี้อะไรค้างอยู่?

มีทรัพย์สินอะไรบ้าง?

เอกสารสำคัญเก็บไว้ที่ไหน?

รหัสผ่านและทรัพย์สินดิจิทัลจะจัดการอย่างไร?

ถ้ามีลูก มีพ่อแม่ หรือมีคนที่พึ่งพารายได้ของเรา เขาจะอยู่ต่อได้กี่เดือนถ้ารายได้เราหยุดตั้งแต่วันนี้?

และถ้ามีทรัพย์สินมากพอแล้ว
 

เราเคยบอกหรือยังว่าอยากให้มันไปอยู่กับใคร?

หลายคนวางแผนเกษียณตอนอายุ 60 อย่างละเอียด

แต่ลืมวางแผนเผื่อกรณีที่เราอาจไม่ได้เดินไปถึง 60

เราซื้อประกันรถ เพราะกลัวรถเป็นอะไร
ซื้อประกันบ้าน เพราะกลัวบ้านเป็นอะไร

แต่เรื่องที่กระทบคนที่เรารักมากที่สุดอย่าง
 

“ถ้าเราเป็นอะไรขึ้นมา”

กลับเป็นเรื่องที่ชอบพูดว่า

“เอาไว้ก่อน เดี๋ยวค่อยจัดการ”

ปัญหาคือ ชีวิตไม่ได้ส่ง LINE มาบอกล่วงหน้าว่า

“พรุ่งนี้ว่างไหม ขอจบทุกอย่างตอน 10 โมงนะ”

บางเรื่องจึงไม่ควรรอให้พร้อม

พินัยกรรม
ผู้รับประโยชน์
ประกันที่เพียงพอ
เงินสำรอง
รายการทรัพย์สินและหนี้สิน
รวมถึงการบอกคนในบ้านว่าเอกสารทุกอย่างอยู่ที่ไหน

สิ่งเหล่านี้ไม่ได้ทำเพราะเราคิดถึงความตายมากเกินไป
 

เราทำเพราะ คิดถึงคนที่ยังต้องมีชีวิตต่อ

ข่าวของคุณเรย์วันนี้จึงไม่ได้ทำให้เราเพียงคิดถึงคนคนหนึ่งที่จากไป

แต่มันเหมือนมาสะกิดเราทุกคนว่า

เราใช้เวลามากมายวางแผนว่า
ปีหน้าจะไปเที่ยวไหน
จะซื้อรถอะไร
จะลงทุนอะไร
จะเกษียณเมื่อไร
 

แต่มีแผนหนึ่งที่ไม่ค่อยมีใครอยากทำ

คือ

แผนสำหรับวันที่เราไม่อยู่แล้ว

เราไม่ต้องใช้ชีวิตทุกวันด้วยความกลัวความตาย

แต่อาจต้องใช้ชีวิตด้วยความเข้าใจว่า
เวลาที่มีอยู่ไม่ได้รับประกันว่าจะยาวเท่าที่เราคิด

วันนี้ถ้ายังมีโอกาส

โทรหาคนที่อยากโทร
พูดสิ่งที่อยากพูด
จัดการสิ่งที่ค้าง
และเตรียมเรื่องการเงินให้คนข้างหลังเสียบ้าง

เพราะเมื่อวันนั้นมาถึง

สิ่งสุดท้ายที่เราอยากทิ้งไว้ให้คนที่รัก
 

คงไม่ใช่คำถามว่า

“เงินอยู่ไหน?”
“หนี้มีเท่าไร?”
“ต้องทำยังไงต่อ?”

ความเศร้าจากการสูญเสียหนักพออยู่แล้ว
 

อย่าให้คนข้างหลังต้องแบก
ความวุ่นวายทางการเงิน เพิ่มเข้าไปอีกเลย
 

ขอแสดงความเสียใจและร่วมไว้อาลัยต่อการจากไปของ คุณเรย์ แมคโดนัลด์ รวมถึงขอส่งกำลังใจให้ครอบครัว คนใกล้ชิด และทุกคนที่เติบโตมากับผลงานของเขา

และสำหรับพวกเราที่ยังอยู่
 

บางทีบทเรียนที่คุณเรย์ทิ้งไว้ให้เราในวันนี้ อาจเรียบง่ายมาก

ชีวิตไม่แน่นอนจริง ๆ

คำถามจึงไม่ใช่ว่า
เราพร้อมจะจากไปหรือยัง
 

แต่คือ

ถ้าวันนี้เราไม่ได้กลับบ้าน
เราเตรียมคนที่เรารักให้เดินต่อไว้ดีพอแล้วหรือยัง?


ThaiPFA ขอส่งความอาลัยและกำลังใจถึงทุกคนที่รักคุณเรย์ และอยากชวนทุกคนใช้เหตุการณ์นี้เป็นเครื่องเตือนใจว่า ความรักที่ดี ไม่ใช่แค่ดูแลกันในวันที่เราอยู่ แต่คือเตรียมไว้ให้เขาเดินต่อได้ แม้ในวันที่เราไม่อยู่แล้วครับ
 

— ด้วยความห่วงใยจาก ThaiPFA

#เรย์แมคโดนัลด์ #ชีวิตไม่แน่นอน #วางแผนชีวิต #วางแผนการเงิน #ThaiPFA

มาร่วมเป็นส่วนหนึ่งของการเปลี่ยนแปลง เพื่อทำให้คนไทยมีชีวิตที่ดีขึ้น กันนะครับ